Oshënare Elisabeta Çudibërëse

Shkëlqeu në një periudhë kohore të panjohur. Lindja dhe jeta e saj, e vulosur me shenjtërinë, u paralajmërua nëpërmjet një zbulese hyjnore.
Që në vitet e rinisë ajo zgjodhi jetën asketike. E mundonte trupin pa mëshirë. Gjithnjë zbathur, me të njëjtën veshje edhe në mes të të ftohtit, për vite të tëra nuk e shijoi vajin; kreshmoi shumë dyzetditësh.

Dhe frymën e saj e lartësoi: Për tre vjet e kishte mendjen të përqëndruar vetëm te Perëndia dhe shihte ngazëllimin e Qiellit me sytë truporë! Pra, ishte e natyrshme që të fitonte dhunti mrekullibërëse: Me anë të lutjes vrau një gjarpër helmues të frikshëm dhe shëronte sëmundje të ndryshme.
Fjeti si oshënare.
Elisabeta, hebraisht do të thotë: Betimi im është Perëndia.